Alex de Vries

Bij Nico Thöne zie je dat de mens een lijdend voorwerp is dat door haar wordt ingezet als een meewerkend voorwerp. Dit maakt de indruk dat haar werk een grammaticaal karakter heeft, maar dat is niet zozeer het geval. Haar werk is vooral strijdbaar en is tegelijkertijd in de levenslust ervan losbandig van karakter. Het bevrijdt zich van opgelegde verklaringen en stelt eigen wetten die vooral wetteloosheid nastreven. Ze ondergraaft iedere hiërarchische autoriteit met het zelfvernietigende karakter van haar werk.
– Alex de Vries-

Gedeelte van het openingswoord van Alex de Vries voor de expositie “De kleur van jonge honden en oude meesters”

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie en getagd, , , . Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.